(Bron/foto: Avoord Rijserf)
𝗘𝗹𝗹𝗶𝗲 𝗶𝘀 𝗮𝗹 𝟮𝟱 𝗷𝗮𝗮𝗿 𝘃𝗿𝗶𝗷𝘄𝗶𝗹𝗹𝗶𝗴𝗲𝗿 𝗼𝗽 𝗥𝗶𝗷𝘀𝗲𝗿𝗳: “𝗭𝗼𝗹𝗮𝗻𝗴 𝗶𝗸 𝗴𝗲𝘇𝗼𝗻𝗱 𝗯𝗲𝗻, 𝗯𝗹𝗶𝗷𝗳 𝗶𝗸 𝗱𝗶𝘁 𝗻𝗼𝗴 𝘄𝗲𝗹 𝗲𝘃𝗲𝗻 𝗱𝗼𝗲𝗻!”
Al 25 jaar lang is Ellie Huijbregts (83) een vertrouwd gezicht op Rijserf. Wat ooit begon met avondbezoekjes aan haar schoonouders, groeide uit tot een waardevolle rol als vrijwilliger. “Ik had 25 jaar geleden niet gedacht dat ik nu nog vrijwilliger zou zijn. Maar moet je me nu eens zien… ik ben 83 en ik doe het nog steeds!”
“Kom, we gaan gezellig in de huiskamer koffie drinken,” zei Ellie vroeger tegen haar schoonouders. “Daar zaten meer bewoners, en daar schonk ik dan ook gewoon koffie voor in en maakte ik een praatje mee.” Niet veel later werd haar gevraagd of ze geen vrijwilligerswerk wilde komen doen op Rijserf. “En zo ben ik erin gerold,” vertelt Ellie lachend.
𝗦𝘁𝗲𝗲𝗱𝘀 𝗺𝗲𝗲𝗿 𝗿𝘂𝗶𝗺𝘁𝗲 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝘃𝗿𝗶𝗷𝘄𝗶𝗹𝗹𝗶𝗴𝗲𝗿𝘀𝘄𝗲𝗿𝗸
Ellie begon met haar vrijwilligerswerk op haar 58e, toen alleen nog in de avonden. “Wij hadden een bedrijf aan huis, dus ik had ik nog niet zoveel tijd.” Toen hun zoon het bedrijf overnam, ontstond er meer ruimte voor vrijwilligerswerk. Zo sloot ze aan bij de kapeldienst, hielp ze bij activiteiten en ontdekte ze een nieuwe passie: bloemschikken. “Beide doe ik nu nog steeds. De kapeldienst af en toe, want daarmee wisselen we elkaar af. En bloemschikken doe ik elke woensdagmorgen. Heerlijk om te doen!” Daarnaast schenkt ze op zaterdag koffie en springt ze soms bij op de woongroepen wanneer er extra handig nodig zijn.
“𝗜𝗸 𝗸𝗿𝗶𝗷𝗴 𝗲𝗿 𝗮𝗹𝘁𝗶𝗷𝗱 𝗲𝗲𝗻 𝗳𝗶𝗷𝗻 𝗴𝗲𝘃𝗼𝗲𝗹 𝘃𝗮𝗻”
Wat Ellie al 25 jaar lang drijft? “Vooral de mensen! Als ik thuiskom heb ik altijd een fijn gevoel, dat ik er weer even kon zijn.” Tijdens het bloemschikken gaat het niet om het resultaat, maar juist om het contact en plezier. Ellie vertelt: “Er komen ook altijd mensen bijzitten voor de gezelligheid, die drinken dan lekker een kopje koffie en kijken naar het bloemschikken.”
Ellie is er om de bewoners te helpen, maar zij leert ook van de bewoners. “Sommigen weten zelfs meer over de bloemen dan ik. Dan vertellen zij mij welke bloemen het zijn. Daar leer ik ook weer van.” De dankbaarheid die ze ontvangt, raakt haar elke keer weer. “Mensen zeggen dan: ‘Fijn dat je me geholpen hebt.’ Dat doet echt wat met me.”
𝗩𝗮𝗻 𝟱𝟴 𝗻𝗮𝗮𝗿 𝟴𝟯 – 𝗲𝗻 𝗻𝗼𝗴 𝗹𝗮𝗻𝗴 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗸𝗹𝗮𝗮𝗿
Toen Ellie begon met vrijwilligerswerk, dacht ze dat ze het maar een paar jaar vol zou houden. “Ik vond mezelf op mijn 58e eigenlijk al te oud om te beginnen,” zegt ze lachend. “Maar nu ben ik 83 en doe ik het nog steeds.” Ellie maakt zelfs gebruik van de vrijwilligersapp. “Ik heb wat hulp gekregen van Monique, en nu lukt het me prima. Het is echt heel handig!”
Ellie helpt niet alleen ouderen. Sinds kort leest ze ook voor op het kinderdagverblijf waar haar kleindochter werkt. “Dat is op een boerderij. Het voorlezen doen we gewoon in de stal, op het hooi!” Twee totaal verschillende doelgroepen, maar beide geven haar energie. “De kinderen noemen mij ‘Oma Ellie’, dat vind ik zó leuk!”
𝗩𝗿𝗶𝗷𝘄𝗶𝗹𝗹𝗶𝗴𝗲𝗿𝘀𝘄𝗲𝗿𝗸 𝗵𝗼𝘂𝗱𝘁 𝗘𝗹𝗹𝗶𝗲 𝗴𝗲𝘇𝗼𝗻𝗱
Ellie gelooft dat haar vrijwilligerswerk haar fit houdt. “Als ik zelf gezond blijf, kan ik dit blijven doen. Ik ken vrijwilligers die in de 90 zijn. Dan denk ik: zou ik dit later ook nog kunnen? Ik hoop het wel!”
Het werk maakt haar bovendien dankbaar. Door haar leeftijd voelt ze een bijzondere verbinding met de bewoners. “Sommigen zijn net zo oud als ik. Dan ben ik blij dat ik ze kan helpen.”
“𝗩𝗿𝗶𝗷𝘄𝗶𝗹𝗹𝗶𝗴𝗲𝗿𝘀 𝘇𝗶𝗷𝗻 𝗼𝗻𝗺𝗶𝘀𝗯𝗮𝗮𝗿”
Wat Ellie nieuwe vrijwilligers wil meegeven? “Vrijwilligerswerk is zó belangrijk. Zonder vrijwilligers kan Avoord veel activiteiten niet organiseren. En ik hoop dat Avoord de komende 25 jaar net zulke mooie dingen kan blijven doen voor de mensen!”
